MSH op bezoek bij LandGut Girtenmühle

MSH op bezoek bij LandGut Girtenmühle

Alle bremsen gingen helemaal los los los!

Vanuit Make Sense Holland willen wij iedereen van LandGut Girtenmühle bedanken voor een top weekend.

Het was geweldig om te gast te zijn bij deze gemeenschap en deel van de geweldige sfeer te zijn geweest. Alle credits gaan uit naar de organisatie, alle vrijwilligers en bezoekers, want het was een perfect weekend. De muziek was top, het terrein was leuk aangekleed en met het mooie weer kon het niet anders dan dat iedereen er zin in had.

In de toekomst hopen we vaker vanuit Make Sense Holland een reis naar Duitsland te gaan maken, maar dit zal niet alleen om te feesten zijn.

Zo zullen er door LandGut Girtenmühle nog allerlei activiteiten worden georganiseerd met als doel om deze gemeenschap volledig onafhankelijk te maken. Daarnaast kan je ook gewoon een keer bij ze kijken op de camping als je benieuwd bent hoe het er allemaal aan toe gaat.

Dus houd de pagina’s van Make Sense Holland, LandGut Girtenmühle of Knowledge Matters in de gaten voor updates van de volgende evenementen!

Alles is ook mogelijk op LandGut Girtenmühle, zelfs 020 & 070 kunnen gezellig met elkaar aan tafel zitten.

Make Sense Holland op bezoek bij LandGut Girtenmühle
Foto van Che Guevara

Guerrilla terrorist

Bij een guerrillastrijd denken we aan een strijd van de kleine tegen de grote, waarbij strijders geïnspireerd zijn door een ultiem gevoel van gerechtvaardigdheid om de heersende overmacht te verwerpen van zijn plaats, of zoals het nieuws beschrijft ‘terrorisme’. Nee het zou nu niet veel moeite kosten om een man als Che Guevara te beschrijven als een terrorist. Maar in een wereld waarbij alles geoorloofd was voor de revolutie is het moeilijk te bepalen waar de morele grens ligt.

Er valt niet te betwisten dat gratis educatie en zorg geweldige ideeën zijn (ook al proberen mensen dit wel) alleen is het jammer dat dit ten kosten is gegaan van de vrijheid. Het gebrek aan vrijheid is ook wat ervoor gezorgd heeft dat heel mijn vaders generatie verhuisd is van Cuba naar Europa. Want niet de vrijheid hebben om voor jezelf een beter leven te maken is nou eenmaal een grote drijfveer om die vrijheid wel te maken.

Ok dus Che zijn Cuba is geen ideale wereld geworden, hij is uiteindelijk toch gepakt door de grote heerser van de wereld en ondanks zijn verzet tegen kapitalisme is zijn hoofd 1 van de meeste verkochte t-shirts op de wereld geworden. Maar als je ziet hoe het sociaal-isme in Nederland zich ontwikkeld is het duidelijk dat zijn ideeën tot deze dag nog leven. Of het nou een grote nationale inzet is als het nationaal zorgfonds om iedereen in Nederland van gratis zorg te voorzien of lokale buurt initiatieven waarbij burgers samen komen om bijvoorbeeld een deelauto of elektrische zonnepanelen aan te schaffen.

Nee er is geen twijfel over of er mensen in Nederland zijn die zich bereid zijn om zich in te zetten voor een ander. Je moet alleen wel eerst even je tv uitzetten en deur uit gaan om ze echt even te ontmoeten. Maar helaas is een groot deel van Nederland heel erg hard alleen aan het werken, want iedereen moet toch ze eigen hachje redden. We worden steeds meer van elkaar gescheiden en mensen moeten steeds meer zichzelf maar weten te redden. Dus als je zo uitgeput bent is het ook moeilijk om nog in te kunnen tunen op de sociale revolutie die nu op de wereld plaats vindt.

Zodra we kijken naar wat echt terrorisme is dan begrijpen we ook gelijk waarom we zo verdeeld zijn. Als we de tv aanzetten krijg je alweer al die groeperingen naar je hoofd gegooid russen, moslims, bijstandstrekkers, pvvers, vluchtelingen, extreemlinks, nee het houdt niet op met manieren die worden verzonnen om ons wijs te maken dat we zo anders zijn van elkaar. Want door die ‘andere’ is het nu zo erg voor ons, dat is de mantra die ze ons wijs willen maken. De illusie dat we wel met elkaar moeten vechten want er zou nooit genoeg moeten zijn voor iedereen.

Terwijl een oplossing voor alle grote wereldproblemen (honger, ziekte, dakloosheid etc.) zou zo binnen een aantal jaar uitgevoerd kunnen worden en dan zouden we met ze alle deze problemen niet meer hoeven hebben. Op dit moment bezitten we nou eenmaal alle financiële middelen, alle technologische kennis en hebben we alle mankracht die we hier voor nodig hebben, het enige wat hier in mist is de wil om het daadwerkelijk te doen. Zolang we thuis achter een scherm zitten te vloeken over hoe slecht de wereld is maar er niets aan gaan doen gaat er ook niets gebeuren.

Want wat is nou terrorisme? ‘Oogmerk om de bevolking of een deel van de bevolking van een land vrees aan te jagen, dan wel een overheid of internationale organisatie te dwingen iets te doen, niet te doen of te dulden, dan wel de fundamentele politieke, constitutionele, economische of sociale structuren van een land of een internationale organisatie ernstig te ontwrichten of te vernietigen’. Of te wel wanneer de media die aangeeft dat we weer voor iets of iemand bang moeten zijn is dit dan geen terrorisme? Of wanneer de politiek weer een stap verderzet om ons van onze sociale structuren te strippen zoals onze zorg is dat dan ook geen terrorisme?

Ik kan je in elk geval eerlijk zeggen dat het realistischer is om te sterven in Nederland aan ziekte dan aan een ‘terroristische’ aanslag. Ook zijn de daadwerkelijke terroristen die de media en de politiek besturen veel beter georganiseerd dan een groepje religieuze fanaten. Dus de vraag is blijven we als collectief dit terrorisme accepteren of stappen we voorbij onze angst en komen we samen om echt verandering te brengen? De toekomst is nu, de keuze is aan ons, ik zeg kies liefde…

PS:

Voor zij die het moeilijk vinden een wereld voor te stellen waarbij elk mens genoeg heeft wil ik graag deze documentaire over ‘the Venus Project’ delen. Het is een voorbeeld van hoe een samenleving eruit zou kunnen zien als deze zou worden ontworpen voor de mens in plaats van voor geld.

make sense holland - een nieuw begin

Een nieuw begin

Een nieuwe dag, een nieuwe kans. Inderdaad… Nieuwe dingen zijn altijd spannend.

Maar onze nieuwe locatie is iets waar we vanuit Make Sense Holland wel heel erg enthousiast over zijn! Voortaan zullen wij namelijk onze wekelijkse meetings en een aantal van onze workshops organiseren in het Trefpunt Vliethage aan de Rijswijkseweg in Den Haag.

Het is een locatie die is gericht op burgers die samenkomen om de wereld een betere plek te maken en dit sprak ons bij Make Sense natuurlijk enorm aan.

Voor de nieuwe locatie zijn we dan ook van plan om lekker aan de slag te gaan, want bij Make Sense houden we van actie. Naast de wekelijkse meeting zullen we in april bijvoorbeeld beginnen met een gezond en multicultureel initiatief. Elke donderdag voor de meeting zijn we van plan om voor een kleine bijdrage een biologisch vegetarische maaltijd te maken en elke week zullen we een maaltijd uit een andere keuken doen. Zo hopen we mensen samen te brengen uit verschillende culturen en iedereen aan het denken te krijgen over wat gezond eten eigenlijk is.

Uiteraard staan er in 2017 nog allerlei andere spannende dingen in de agenda voor Make Sense Holland.

We gaan nog allerlei interessante workshops organiseren; van Tesla energie tot aquaponics en van chi gong tot geluidsgenezing.

Daarnaast zullen we binnenkort onze producten zoals CBD-olie en onze verzorgende zeep beschikbaar stellen voor het publiek. Deze producten zijn bedoeld om mensen te helpen in het dagelijks leven, maar zullen er ook voor zorgen dat deze beweging een gezonde fundering zal creëren voor de toekomst.

Veel in de planning, maar er is ook al zo veel gebeurt sinds die eerste meeting in Pera Royale!

We kunnen met plezier terugkijken op de leuke workshops en lezingen die we hebben georganiseerd in Rijswijk, maar we zijn vooral heel dankbaar voor de contacten die we hebben gelegd en de mensen die via Make Sense in onze ervaring zijn gekomen. Het zijn tenslotte uiteindelijk wij samen die ervoor moeten zorgen dat morgen een betere dag wordt dan vandaag.

Met veel liefde,

Make Sense Holland

happy womans day

Happy Women’s Day …

Wanneer ik de Facebookquotes lees over wat vrouwen superieur tegenover mannen zou maken merk ik welke emotie er als eerst bij me op komt; boosheid.

Ik weet dat ik niet boos ben op de schrijver, maar dat ik boos ben op de emotionele vrouw die me in mijn jeugd van mijn vader weghield vanwege haar eigen pijn. Volgens normale psychotische psychologie ben ik uiteraard tot dezelfde vrouwen aangetrokken als mijn moeder, die op hun beurt mij ook op dezelfde manier pijn doen.

Alleen als ik verder durf ik te kijken voel ik ook de boosheid die ik heb naar mannen. Al die smerige gasten die het lef hebben om te denken dat ze meer waard zijn dan een vrouw, die een vrouw als niet meer zien dan een stuk bezit en denken dat ze daardoor het recht hebben alles te doen waar zij zin in hebben.

Het voelt gewoon net als een Duitser zijn die na de oorlog geboren is. Je hebt het gevoel alsof je gestraft wordt voor wat je bent, terwijl je toch vanbinnen weet dat op het moment dat je met je maten bent en alleen maar tolereert dat er respectloos wordt gedaan tegen vrouwen, dat je zelf ook deel bent van het probleem. Je beseft dan waarom niet alleen jij maar ook al die vrouwen zo boos zijn.

Er is ook niets mis met de emotie zelf, de boosheid. Het probleem zit hem in de associatie. Het accepteren van deze emotie staat ook gelijk aan jezelf bevrijden van deze associatie. Het is net als wanneer een Nederlander je beroofd dat je gewoon beroofd bent, maar als iemand van een andere etniciteit hetzelfde doet het verleidelijker is om een associatie tussen stelen en een etniciteit te creëren.

Als we als collectief echt willen groeien moeten we beseffen dat we allemaal individuen zijn, maar wel evenwaardig. Wie we zijn maakt ons niet beter dan anderen en dan maakt het niet uit of we praten over geslacht, nationaliteit, huidskleur, religie of voor welk voetbalteam we juichen.

Tot slot wil ik zeggen dat pijn niet te meten valt. Het verwende Amerikaanse meisje kan net zo veel pijn voelen omdat ze niet de auto krijgt die ze wilt als het arme Afrikaanse jongetje die zijn ouders verloren is. Maar ondanks mijn eigen trauma’s zou ik me niet kunnen voorstellen hoe het moet zijn om als klein meisje op te groeien in een land dat geregeerd wordt door de Taliban. Dat je niet anders wilt dan leren en dat je vanwege je geslacht als niet educatie waardig wordt gezien. En dat je dan de moed van binnen kan vinden om tegen al die mannen op te staan en zo veel geluid te maken dat de rest van de wereld je gehoord heeft.

Daarom draag ik dit op aan alle vrouwen die de moed hebben om bij te dragen aan een mooiere wereld en wil ik graag voor de mensen die haar nog niet kennen het verhaal van Malala delen.

Happy women’s day!

Luister, kleine man pamflet

Luister, kleine man

Door Wilhelm Reich